Τετάρτη, 18 Νοεμβρίου 2015

ΜΗΠΩΣ ΝΑ ΓΡΑΦΩ ΓΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΚΑΛΥΤΕΡΑ?

Ε?
ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΣΤΟΝ ΝΩΝΤΑ ΤΩΝ ACID ΠΟΥ ΘΕΛΩ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΝΑ ΤΟΝ ΠΑΝΤΡΕΥΤΩ ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΝΩ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟΥ. ΚΙ ΑΣ ΠΑΡΕΙ ΟΣΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ ΘΕΛΕΙ.NΩΝΤΑ ΝΑ ΠΡΟΣΕΧΕΙΣ ΟΠΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΙ ΚΑΙ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙΣ ΙΣΩΣ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΤΑ ΦΤΙΑΞΕΙΣ ΜΑΖΙ ΜΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΦΟΡΑΣ ΤΗ ΓΟΥΝΑ ΜΟΥ ΤΗ ΛΕΟΠΑΡ.

είμαι η καλύτερη groupie του κόσμου.
μόνο πράγματα που αγαπάμε και μας εμπνέουν μας εξελίσσουν ως άτομα.

Somebody has to love the things i love everyday

Πέμπτη, 12 Νοεμβρίου 2015

η ποίηση της νέας εποχής

ΜΟΝΟ SLANG ΚΑΙ ΣΚΑΤΑ.
ΟΛΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟΣΟ ΣΚΑΤΑ.
ΚΑΙ ΜΕΣΑ Σ ΟΛΑ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΚΑΙ ΦΡΑΓΚΟ ΝΑ ΤΟ ΠΙΟΥΜΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ.

I'm goin' down down to the river
I'm gonna bring a 30 pack
I'm gonna drink with all my good friends,
And I ain't ever ever coming back
I got no money and I'm starving
I got nothing left,
Spent it all on golden honey,
And two lines of meth
I'm gonna chug a lot of jim beam,
Til my face turns brown and blue
I'm gonna get in my car and start it,
And drive right over you
I got nothing else to live for
I got nowhere to be,
Spent my money on that honey,
And life in the beam
I wanna tell you that I like you,
But my heart is black and blue
And you say that's such a bad idea
That's hard to swallow but it's harder to chew
You probably think this is funny,
As I do too
I gotta keep on just laughing
Or I am through
I'm going back down to the river
I'm gonna find my duffel bag
I'm gonna stick my puppy in it,
And drown him till his tail won't wag,
Cause I can't spend any more money
I can't give him a bed
I get a feed it golden honey,
Or two scoops of meth,
And the next thing you know I cannot feel
My air bags open on my steering wheel
I guess that that oak tree was kinda real
Now I gotta skip this town
I've gotta call up max and Elvis,
And tell them how I feel
They're gonna call me a fucking pussy
And pass me a couple beers
We got no money got no honey
We got nothing left
Spent it all on golden honey
And two lines of met.


 FIDLAR- NO MONEY NO HONEY

 

Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

Η βραδύτητα






"...Περίεργη συμμαχία: 
Η απόρσωπη ψυχρότητα της τεχνολογίας και οι φλόγες της έκστασης. Θυμάμαι εκείνη την Αμερικανίδα που πριν από τριάντα χρόνια, με όψη σοβαρη και ενθουσιώδη, κάτι σαν απαράτσικ του ερωτισμού, μου έκανε μάθημα (παγερά θεωρητικό) για την σεξουαλική επανάσταση.
η λέξη που επανερχόταν συχνότερα στο λόγο της ήταν η λέξη οργασμός. μέτρησα: 43 φορές. Η λατρεία του οργασμού: προβολή της πουριτανικής χρησιμοθηρίας στη σεξουαλική ζωή. αποδοτικότητα εναντίον αργίας. αναγωγή της συνουσία σε εμπόδιο προς υπερπήδηση προκειμένου να φτάσει κανείς σε μία εκστατική έκρηξη, προς τον μόνο αληθινό στόχο του έρωτα και του σύμπαντος..."

"...Κοιτάζω στο καθρευτάκι.πάντα το ίδιο αυτοκίνητο που δεν μπορεί να με προσπεράσει εξαιτίας της αντίθετης κυκλοφορίας.Πλάι στον οδηγό κάθεται μια γυναίκα. γιατί δεν της διηγείται κάτι αστείο; γιατί δεν ακουμπάει την παλάμη του στο γόνατό της; Απεναντίας αναθεματίζει τον αυτοκινιτιστή μπροστά του που δεν τρέχει γρήγορα, και η γυναίκα δεν σκέφτεται κι εκείνη ν αγγίξει τον οδηγό με το χέρι, σοφάρει νοερά μαζί του κι αναθεματίζει κι αυτή.."

-Μίλαν Κούντερα, Η βραδύτητα.





αυτές οι σελίδες με έχουν καταστρέψει, με έχουν διαλύσει.
έχουν αποδομήσει κάθε άποψη που είχα περι γρήγορης ζωής.
έχουν αποδομήσει κάθε άποψη που είχα σε σχέση με την καλοπέραση,
με την ευτυχία με την μονιμότητα, με την κίνηση.
είμαστε διαρκώς προσκολλημένοι στο παρόν ή το παρελθόν.
κάθε στιγμή που περνάει την ζούμε για την επόμενη στιγμή.κάθε πράγμα που ξεκινούμε να κάνουμε το κάνουμε μόνο σκεπτόμενοι το αποτέλεσμα.
που έχει πάει η λατρεία της διαδικασίας; 
επιτέλους.σκέφτομαι τόσα πράγματα που χειρίζομαι λάθος λόγω βιασύνης, γιατί η βιασύνη είναι στη φύση μου.
εκτός αυτού, στη φύση μου είναι και μία μόνιμη αγωνία.
ένα πλάνο.
ένας τρόπος με τον οποίο θέλω τα πράγματα να γίνονται.
ίσως δεν είναι το πιο αυτοκαταστροφικό πράγμα που κάνω.
είναι σίγουρα όμως ένα από αυτά.
δεν παίρνω το χρόνο μου για τα πράγματα.
δεν τα αφήνω στην τύχη τους.
δεν ευχαριστιέμαι την παρούσα πραγματικότητα παρά αγωνιώ για την συνέχειά της.
πόσο απελευθερωτικό μπορεί να είναι το να μην περιμένεις τίποτα;
πόσο απελευθερωτική μπορεί να ήταν η δύναμη να μπορεί κανείς να μην λαμβάνει την επόμενη μέρα αυτομάτως ως δεδομένη;
πόσο απελευθερωτική θα ήταν η εφαρμογή αυτού του κανόνα για την κάθε στιγμή.
πόσο όμορφο είναι να απολαμβάνεις τα πράγματα.
να αγαπάς τις διαδικασίες. 
να αγαπάς τους δρόμους και όχι τους προορισμούς.
να αγαπάς τις στιγμές σου.
να αγαπάς την μοναδικότητα του κάθε πράγματος που συμβαίνει κάθε μέρα.
η συνειδητοποίηση ότι το κάθε δευτερόλεπτο είναι ένα δευτερόλεπτο ανεπανάληπτο και μη αναστρέψιμο.  

θυμάμαι τώρα κι άλλο ένα βιβλίο που είχα διαβάσει αλλά επειδή δεν το βρίσκω, θα παραθέσω περίπου την ιδέα που έχει μείνει στο μυαλό μου.
που έλεγε τελοσπάντων, για τους σκύλους.
και έλεγε το αφεντικό μέσω της εμπειρίας του με τα σκυλιά πόσο τον εντυπωσιάζει η αγάπη που έχουν σε κάτι που σε εμάς φαίνεται ρουτίνα.
Κάθε Κυριακή ο * βγάζει τα σκυλιά του βόλτα στο πάρκο. Ακολουθεί μία πορεία, την ίδια πορεία κάθε Κυριακή, μιάμιση ακριβώς ώρα περπάτημα στο ίδιο πάρκο. Καταλήγουν κάθε Κυριακή στον ίδιο πλανόδιο που πουλάει καφέ και κρουασάν. Ο * πίνει καφέ και τα σκυλιά μοιράζονται κρουασάν. ( Αντιλαμβάνεστε τη λαχτάρα των ματιών τους, τις ουρές και όλα τα σχετικά).
Κάθε φορά είναι σαν να βλέπουν ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΚΡΟΥΑΣΑΝ. με λίγα λόγια.
Μακάρι οι άνθρωποι να μην ικανοποιούμασταν κάθε μέρα με το ίδιο φαγητό.
Μακάρι να μπορούσαμε να κάνουμε την κάθε αναμονή παραγωγική.







αυτό είναι κάτω απ το σπίτι μου στο βόλο// 
εγω τη βρισκω τη συνδεση τι να γινει.



 

 

Σάββατο, 31 Οκτωβρίου 2015

Yesterday's playlist

https://tapely.com/noise-is-the-new-black


mindfucks all over the place.
i cant concentrate and i cannot do anything
i feel really lonely now
the weather sucks και θελω να βαλω φωτια στα παντα
μονο γκρινια.
when i drink i become really weird
καθε πρωι ξυπναω με χακνγκοβερ οποτε ειμαι στην αθηνα.
και ξαναγυρισε αυτο κ αρχισα να ξαναμισω την αθηνα για τον εαυτο που μου βγαζει.
και για το γεγονος οτι πουθενα δεν κανω τιποτα παραγωγικο///


Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2015

bits and bobs



CUT THE CRITICISM/
A SECOND IS ENOUGH TO DEMOLISH SOMETHING "IMPORTANT"
IMPORTANCE IS OF NO SIGNIFICANCE FOR THAT MATTER.
SOMETIMES WE TRY TOO HARD TO KEEP SOMETHING ALIVE.
WHATS THE USE.
EVERYTHING DIES IN THE END
SO LIVE IT UP
GIVE LIFE TO DEAD THINGS
AWAKEN YOUR DEAD SOULS
REMEMBER HOW BEAUTIFUL IT IS NOT BEING DEAD

Κυριακή, 25 Οκτωβρίου 2015

Παρασκευή, 23 Οκτωβρίου 2015

I hope you die

Μου αρέσουν ολα τα μπλογκ που διαβαζω το δικο μου εχει αρχισει και μου σπαει τα νευρα μιας και κανεις δεν το διαβαζει πλεον.το πιο αστειο ειναιοτι αποφασισα να σταματησω να το ανεβαζω σε ολα τα σοσιαλ μιντια καθε φορα που γραφω κειμενο με το σκεπτικο οτι οκ οποιος το αγαπησε το αγαπησε και πανε ολα τα ωραιο κειμενο σημερα που ακουγα στο δρομο και παει μαζι τους κι ολη μου η ορεξη αυτοπεποιθηση οτι καποια στιγμη ολα αυτα που νιωθω οτι εχω να πω θα γινουν κατι.
πφ ποιος χεστηκε για ολα αυτα ουτως η αλλως τη στιγμη που ολοι με ρωτανε γιατι δεν γραφω πια.
αμα εριχνες καμια ματια θα εβλεπες οτι γραφω καπως δεν γραφω οσο παλια,
αλλα πια ουτως η αλλως βλεπω πως δεν εχω θεση ισως μεσα σε ολο αυτο κι ειναι πολυ μεγαλο το συναισθημα που βγαινει και πολυ αρνητικα φορτισμενο.
Γιατι τοσα χρονια κανω πολλες απελπισμενες προσπαθειες να ειμαι δημιουργικη, 
και να παραγω πραγματα, 
μα βλεπω πως ειναι μια ομαδα ανθρωπων αυτοι που μπορουν να το κανουν,
κι ετσι αναιρω τη φυση αυτου του μπλογκ,
γιατι ολοι ειναι τοσο κακοι και τοσο σνομπ.
εγω εχω ολους τους φιλους που γραφουν η που δημιουργουν κατι και συνηθως ειναι πιο σπουδαγμενοι απο μενα σ αυτο, 
ολη η βακαλω η καλων τεχνων κι ολα αυτα.
κι εγω ειμαι απλα ενα κινουμενο κλισε που απ οτι φαινεται δεν χωραει σ ολο αυτο το παιχνιδι,
και προσπαθω αληθεια κανω υπερανθρωπη προσπαθεια να μοιραστω καποια πραγματα με τους καθημερινους καλλιτεχνες φιλους εχθρους που θαυμαζω για αυτο που κανουν.
και παντα διαβαζω αυτα που γραφετε κι αυτα που μου στελνετε η αυτα που κανετε και τα προωθω.
γιατι εγω αισθανομαι κομματι σας, ενω εσεις δεν με αισθανεστε κομματι σας,
και ενδιαφερεστε μονο για τα πραγματα που κανετε εσεις...
Να την κλασω και την κουλτουρα των φανζιν αμα ειναι ΟΥΤΕ σε αυτο το κομματι της τεχνης να μη μου επιτρεπεται να συμμετασχω.
Κι ολη την ωρα λεω χεστο χεστο χεστο, χαμογελα δειξε αυτο που κανεις κι ας ειναι βλακεια,
μα σταματησα να εχω αυτο το θαρρος.

Ειναι ξεκαθαρο πια δηλαδη, δεν προσπαθω να παρω κανενος τη δουλεια ουτε να την κανω τοσο σωστη οσο αυτος, αφου εγω δεν ξερω, γιατι τοτε τοσο πολυ αποθαρρυνση και τοση μοναξια σ αυτο που κανουμε ολοι?

δεν θελω να σταματησω να εχω κκουραγιο και ιδεες για πραγματα.
ισως πρεπει να κανω λιγο υπομονη μεχρι να φυγω να μπορω καπου να εκφραστω πραγματικα ελευθερα.
γιατι δεν μπορω αλλη αυτη την κριτικη διαθεση που αιωρειται στον αερα και δεν την αντεχω.
γιατι εγω τολμαω να πω ενα συνολο πραγματων που με εμπνεουν και μ αρεσουν και διαφερουν τοσο πολυ μεταξυ τους....

αλλα κουραστηκα να το κανω αυτο χωρις την υποστηριξη κανενος.
Παντα με κανετε να αισθανομαι ΤΟΣΟ αβολα.
Και τις ξεχωριζω τις φορες που το παθαινω αυτο απο μονη μου,
αλλα νομιζω οτι οι περισσοτεροι προσπαθειτε απλα να με ψαρωσετε/
ειστε οσο ανοιχτοι και ακριβως με τον ιδιο τροπο ανοιχτοι οσο οι "ανοιχτες συνελευσεις στις καταληψεις. 
γαμωτο.

γαμωτο δηλαδη!!!!!!!!
τι αλλο να κανω για να με ακουσει καποιος??/ τι αλλο να κανω που να μιλησω? αφου δεν με καταλαβαινετε ουτε εσεις και ουτε οι αλλοι???????? που να απευθυνθω οταν θα θελω να με διαβασει καποιος.... δεν εχω κουλ αρτγουορκ δεν εχω ιδεα απο υπολογιστες και layout δεν εχω ιδεα απο τιποτα....
γιατι πρεπει να τιμωρουμαι γι αυτο το πραγμα απο μια κοινοτητα που μισει τον εαυτο της δλδ?
 
 

Κυριακή, 18 Οκτωβρίου 2015

Thought of the day

καθημερινά κλισέ
καθημερινή προβλεψιμότητα
every day is a new day except it is the same as yesterday
andyoucallthisliving
and you trick yourselves into believing in something.
and you fall in the trap you made for yourselves
just to have something to believe in.
we're all such small nothings!--
you repeat and you repeat and you repeat, the things you do,
as if you were right in the first place.
Never underestimate the power of small human beings
they're actually pretty catastrophic.
 Not excluding myself---
 
I just have the ability to hate myself,
whenever that's needed
and that's a pretty empowering thing.
Because loving yourself equals ignorance.
We must hate ourselves sometimes to find out our core,
and to be able to know to recognise, 
how much better we can be,
as different and beautiful versions of human beings we actually can be.
 
I've never seen any real good coming from a person who doesn't want to change.

 
 
 
 

 

Παρασκευή, 25 Σεπτεμβρίου 2015

μπλε καφε (να διαβαστει με κ.βητα -μπλε καφε)

Τι να γινεται? Τι γινεται?
Αφου το ξερεις και το ξερω πως μονο μεταξυ μας καταλαβαινομαστε.

Σ αυτο το στενο μπαλκονι κατω απο την Ακροπολη,
που δεν χωρα ουτε ακροβατης χωρις να χανει την ισορροπια του,
να πινουμε κοκα κολα και να μιλαμε διχως ο χωροχρονος να εχει καποια αξιοσημειωτη βαρυτητα.
σ αυτο το αστικο τοπιο που αποπνεει μια 70s αιγλη εγω κι εσυ ειμαστε χαομενοι ο καθενας στον κοσμο του και στους χρονους του και παρ' ολα αυτα τη νυχτα που δεν θα κοιμασαι θα περπαταω τυχαια σ ενα δρομο πολυ σκοτεινο και πολυ αδειο, και θα εισαι η μονη μου σωτηρια απο την απολυτη μοναξια και το φοβο του σκοταδιου.
Σε ποιον και πως να εξηγησεις αυτο το αυθορμητο κατι που υπαρχει και εχει μια συνεπεια τοσων ετων απο την πρωτη στιγμη που ειδωθηκαμε και ημουν τοσο πολυ μικροτερη και στην κοσμαρα μου κι εσυ φορουσες αυτη τη μπλουζα με τον Ρομπερτ ντε Νιρο στο Ταξι Ντραιβερ.Κι εγω φορουσα μια μπλουζα misfits και ειχα μπλε μαλλια και δεν ειχα βρει το στυλ μου ακομη και φορουσα ολο αηδιες.
και ημουν το πιο ανασφαλες πλασμα στο συμπαν κι εσυ επισης αλλα απεπνεες μια αυτοπεποιθηση πηγαια και μοναδικη που ειχε να κανει με το γνωθει σαυτον που σε διαπνει, κατι που μου λειπει ακομη και το πιο σημαντικο στοιχειο της κολλας αυτης ειναι οτι ειμαστε ο ενας το διαλειμμα του αλλου, c'est le moment magique , οταν απλα all the muscles of your body and your brain are turning into soft sand and the air just takes them away from you. Your body feels so soft and light, it has no texture smell or anything and you feel like you're just in the right place. As if as you just had an orgasm and all the mollecules of your body start to rejuvenate slowly and a tingling sensation is all over you.
Ετσι καπως νιωθει το μυαλο και το σωμα μου whenwe'retogether.
μια αιωνια αισθηση απολυτης χαλαρωσης και ηρεμιας, κατα την οποια επεξεργαζομαι με μεγαλυτερη καθαροτητα αυτα που μου συμβαινουν και μπορω να βρω κατι να πω πανω σε ολα. δεν υπαρχει κατι που δεν ξερω οταν ειμαστε μαζι. ουτε κατι που να μου ριχνει την ψυχολογια υπαρχει, γιατι εκεινη τη στιγμη η μονη γνωμη που με νοιαζει ειναι η δικη σου και ολες τις γνωμες των υπολοιπων που τοσο με βασανιζουν τις γραφω τοσο στ αρχιδια μου γιατι αντιλαμβανομαι ξαφνικα οτι ειναι το μονο πραγμα που ειναι τοσο βουτηγμενο στην ασημαντοτητα, my empire of dirt. i really really have to let go of some things, and it's crucial, because i fear that i may be a crazy person.  i have to let go, i have to at least try to live a relaxed life at some point. My heart always beats so much faster than everyone else's. That's why i have a more red face, and I am more warm than other people. I feel everything at an etravaggant point.
I'm utterly obsessed or uninterested. I love or I hate you. I love life, I hate life.



Δευτέρα, 7 Σεπτεμβρίου 2015

Still life

5:51. STILL AWAKE
ξημερωνει μια μερα ακομη σ αυτη την πολη.
αυριο μαλλον θα κοιμαμαι, θελω να αποφυγω τη συζητηση μας.
δεν θελω να σου απαντησω αυτα που πραγματικα σκεφτομαι
δεν θελω να δω το βλεμμα σου τη στιγμη που θα συμβει αυτο.

                 5:55 STILL AWAKE
παλι θα με ξυπνησει ο ηλιος γαμωτο μου.
δεν εχω αναπτηρα καπου τον αφησα παλι η ηλιθια.
ανοιγω το ματι και περιμενω σα μανιακη.
φοβαμαι να το αφησω ανοιχτο μηπως καει το σπιτι.

5:57 STILL AWAKE
Ο Βολος τα πρωινα του Σεπτεμβρη ειναι
τοσο νοσταλγικος.
Ειναι ο πρωτος Βολος που γνωρισα πριν απο τεσσερα χρονια.

Πολυ μικρος τωρα.

5:59 STILL AWAKE

Κατεβαινα στην Αθηνα με το κτελ με 3 βαλιτσες.
Μία για μπουφαν, μία για παπουτσια, μία για ό,τι σαβούρα είχε συσσωρευτεί στα ντουλάπια μου.

6:01
Καλημέρα κόΖμε,
οι κόκορες της γειτονιάς μου.

6:07
Περίμενα να ανάψω τσιγάρο.
Έχω σκάσει από τη ζέστη.

6:10
 Άνοιξα τον ανεμιστήρα τελικά, 
αυτόν που μου ρίχνει συνέχεια τις αφίσες.
 Αλλά είναι σαν να χει ξεβιδωθεί και δε στέκεται σ' ένα σημείο.
Είναι ότι πιο λάθος έχω αγοράσει ποτέ στη ζωή μου.

6:15
Πιστεύω πως θα πάθω έμφραγμα.
 Θέλω να πάω στη Θεσσαλονίκη. 
Αλλά όχι εκεί που είχα πάει την προηγούμενη φορά.  

6:18
Νιώθω πως επειδή έχω κακή διάθεση 
εκνευρίζω όλους τους ανθρώπους και τα πράγματα που με περιβάλλουν.

6:20
Δεν θέλω να σε δω σήμερα καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου, θέλω να είσαι χαρούμενος και να μην σου απαντήσω σε τίποτα.

6:25
Καμιά φορά μου λείπεις γιατί αγχώνομαι τα βράδια
 και το ξέρεις και καμιά φορά σε σκέφτομαι να μου λες 
διάφορα για να κοιμηθώ.

6:26
Άλλα όχι.

6:28
Μην στεναχωρηθείς δε θέλω καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου καθόλου.

6:30
Γιατί τέτοια αργοπορία γαμώ την ατυχία μου γαμώ??
Όχι.

6:40
Μπορεί να κάνω το μεγαλύτερο λάθος της ζωής μου.
Αλλά δεν με νοιάζει.
Το μόνο που με νοιάζει είναι εσύ πως θα φύγεις απο εκεί που θα μαστε.

6:45 
Το μονο που θελα τοτε ηταν ενα καθαρισμα της ντουχνας που χε μαζευτει πανω απ το σπιτι μου απ τη μιζερια
 και λιγο παραπανω εσενα τοτε αυτο ηθελα
 αλλα ξυπνουσες και εφευγες με το τσιγαρο ετοιμο στριμμενο για το δρομο ουτε τρια λεπτα αργοπορια για μενα.

ελα ομως που τα 3 λεπτα αυτα εγιναν 20.000 κενες ωρες,
στις οποιες ονειροπολουσα οτι κατι θα κανεις και δεν το εκανες ποτε.

και τωρα τι?
επειδη τι?
επειδη αλλαξα και το μυριστηκες.
εγινα ξανα εγω και τωρα ειναι πιο ευκολο να εισαι εδω.
οταν δεν ειμαι εγω πως θα το αντεχεις αυτο:
απ τα λιγα που δεν υπολογισες.


Εγω μια φορα σε ηθελα στα Κτελ να με περιμενεις,
μια φορα απο τις χιλιες φορες που ηρθα την ωρα που ηξερες οτι θα ερθω.Και δεν ησουν ποτε εκει. Ουτε μια φορα.
Ουτε καν οταν στο ζητησα.Ουτε τοτε.
Ουτε στο σπιτι ησουνα.
Ουτε την μαργαριτα μου ποτισες και πεθανε σε τρεις μερες που ελειψα.
 




 

Κυριακή, 6 Σεπτεμβρίου 2015

SEPTEMBER PLAYLIST

                                                       ICANTSTOPRUNNINGINTOU
                                                      SEPTEMBERPLAYLIST2015
                                                      WISHITWASAMIXTAPE
                                                                    LOVE AND HATE

                            I WANNA DO NOTHING
                            / I JUST WANT TO DANCE TO PSY
                            I DONT KNOW WHAT TO DO WITH YOU.
                            WHAT THE FUCK SHOULD I DO KNOW?
                              OR LATER EVEN?
                            PLEASE DONT PUT ME IN THAT POSITION.
                           I HAVE NOTHING TO SAY AS AN ANSWER TO YOUR FUCKIN QUESTIONS.
                           TOO LATE/ TOO LATE / TOO LATE AGAIN.
                           HURT ME NO MORE.

                                    
                                     IM NOT THAT BEAUTIFUL A GIRL.
                                     IM NOT THAT SMART A GIRL EITHER.
                                     WHAT AM I GONNA DO WITH ALL OF YOU?
                                 
                                   
                                          IM NOT HARDWORKING.
                                          I CANT DEAL WITH ALL OF THIS RIGHT NOW.
                                          I SAID I JUST WANT TO D A N C E AND D R I N K
                                           THATS THE ONLY THING I WANT TO DO. 



                       

Σάββατο, 29 Αυγούστου 2015

STATE OF MIND

Ειναι ο σεπτεμβρης που με επελεξε και τον επελεξα,ως μια νεα φθινοπωρινη υποσχεση,
πως ποτε ξανα δεν θα μου επιτρεψω,
να δυσκολευτω σε ενα παζλ.
τα κομματια κολλανε με πολλους τροπους, εαν παντα θελεις, 
οπως και ουτε ειναι αναγκαιο να κολλησουν παντα.

Ειναι πολυ απελευθερωτικη η αποδοχή του εαυτού μας.

να αφουγκραζεσαι τις λεξεις και τα βλεμματα
και να ακους αυτο που σου λεει η συνειδηση σου
αντι να την αγνοεις συστηματικα.
Καμια φορα οι ανθρωποι στο μυαλο σου
εχουν περισσοτερο δικιο απ οσο νομιζεις,
και ειναι υπερβαση,
να επιτρεπεις στον εαυτο σου
να αναγνωριζεις οχι μονο την επιτυχια
αλλα και την αποτυχια σου,
με ηρεμια, και χωρις ζορι.

Κι απο κει που δεν το περιμενεις,
αυτη την πραγματικοτητα σου
θα την αναγνωρισει καποιος πανω σου
και θα την δει ομορφη μες την απλοτητα της,
χωρις να το ζητησεις η να το μελετησεις 
την ωρα και τη στιγμη
την περισταση που δε θα το περιμενεις.



Ως εκεινη την ημερα,
θα ξαναπω ΤΟ ΜΟΝΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ

ARTS & UNCONDITIONAL LOVE.

ΕΚΦΡΑΣΗ ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ  ΑΓΑΠΗ ΜΟΝΟ

Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

EXTREMELY TINY BRAINFEVER

Εννέα τρισεκατομμύρια πεντακόσιους χιλιάδες τόνους ζυγίζει η γη,
κατά προσέγγιση δική μου, πάντα ανάλογα την ημέρα.

Αλλά πάλι επειδή εγώ μπορεί να είμαι υπερβολική,
ρωτήστε κανέναν άλλον απ αυτούς που ξέρουν καλύτερα.